Petra Morenzi, Krullen, 2011

De vrouwelijke blik: verkooptentoonstelling

11 mei t/m 10 juni 2019

In De vrouwelijke blik wordt werk getoond van tien vrouwelijke kunstenaars die tekeningen, installaties of sculpturen maken. Deze combinatie leidt tot een spannende dynamiek waarin de kracht en kwaliteit van wat vrouwelijke kunstenaars kunnen goed naar voren komt. De getoonde werken zijn tevens te koop. De exposanten zijn: Fatima Barznge, Bernadette Beunk, Eline Brontsema, pietsjanke fokkema, Francis Konings, Sabine Liedtke, Petra Morenzi, Ellen Palsgraaf, Charlotte Schleiffert en Eja Siepman van den Berg.

Vrouwelijke kunstenaars zijn nog steeds ondervertegenwoordigd in zowel museale als particuliere verzamelingen. Museum De Buitenplaats wil de diversiteit en kwaliteit van hun werk via deze weg onder de aandacht brengen en de opname van het werk in collecties bevorderen. Het museum sluit met deze expositie tevens aan bij het themajaar 100 jaar vrouwenkiesrecht 1919-2019, door onderwerpen als gelijkheid en inclusiviteit vanuit de kunst- en museumwereld te belichten.

Op de bovenverdieping wordt het legaat getoond van dhr. Dolf Hamming, voormalig directeur van uitgeverij De Bezige Bij. Dit legaat bestaat uit ontwerpen van Wout Muller in olieverf en aquarel, ten behoeve van omslagen om enkele romans van Marcel Proust uitgegeven door De Bezige Bij. 

 

Fatima Barznge

Het werk van Fatime Barznge verbeeldt de herinneringen uit haar geboorteland Irak. Vanuit deze herinneringen schetst zij een persoonlijke geschiedenis en de omgeving van het vooroorlogse Irak. Ze beschouwt hoe deze plek zich verhoudt tot het heden, waarmee zij zowel haar huidige omgeving in Nederland, waar ze sinds 1997 woont, als het hedendaagse Irak bedoelt. De vierkante vorm van haar werk is ontleend aan Islamitische kunst, waar het vierkant vaak de basis is van een compositie of decoratief patroon. Barznge combineert het vierkant met andere vormen en transformeert het, om op die manier het universele van kunst en het persoonlijke van haar herinneringen samen te brengen.

Na haar studie bedrijfskunde aan de Mustanseryia universiteit in Bagdad, is Barznge om politieke redenen gevlucht naar Nederland. In 2005 is zij aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag cum laude afgestudeerd. De kunstenares woont en werkt in Rotterdam.

 

Bernadette Beunk

Bernadette Beunk ziet vanzelfsprekend wat zich voor haar ogen afspeelt, maar dat is nog niet wat ze in haar tekeningen tot stand brengt. Daar begint het slechts mee. Ze voegt eraan toe wat in haar hoofd teweeg wordt gebracht door het ondergaan van de buitenwereld. Met haar werk verbeeldt ze een binnenwereld die zich kwetsbaar ontvankelijk toont voor wat er zich buiten haar om voltrekt. Daar heeft ze geen invloed op en die beheerst ze in het leven zelf ook maar tot op zekere hoogte. Ze kiest een precies aantal vormen – vlakjes, stippen, streepjes, rasters - die ze speels varieert. Ze doet dat op een eindeloze manier. 

Natuurverschijnselen vormen voor Bernadette Beunk het gezelschap waarmee ze in haar werk een verstandhouding vindt. Ze loopt daarin voortdurend vast, maar vecht zich er dan weer uit. In haar werk gaat het om de symbiotische relatie tussen een natuurverschijnsel en een persoonlijke gesteldheid die als gelijktijdige ervaring samenvallen. 

Bernadette Beunk  studeerde aan de AKI in Enschede (1982-1987) en aan de Rijksakademie van beeldende kunsten, Amsterdam (1995-1997). Ze woont en werkt in Amsterdam.

 

Eline Brontsema

Eline Brontsema volgde de vooropleiding aan Academie Minerva toen ze nog op de middelbare school zat. Nu studeert ze aan de Klassieke Academie voor Beeldende Kunst, omdat ze op zoek was naar een opleiding waar tekenen en schilderen centraal staat. Voordat ze hieraan haar begon, rondde ze eerst nog een studie Filosofie aan de Rijksuniversiteit Groningen af.

Op de academie ontdekte ze haar liefde voor de houtsnede. De detaillering en het vakmanschap dat ze hierin beheerst getuigt van een groot talent. Haar belangstelling gaat uit naar het interieur als onderwerp van haar werk. Naar verwachting zal Eline Brontsema haar studie het volgend jaar voltooien.

Dankzij studiebeurzen van Stichting Fundatie van de Vrijvrouwe van Renswoude is ze in staat de opleiding aan de Klassieke Academie te volgen.

 

pietsjanke fokkema

pietsjanke fokkema ordent tekeningen samen met ruimtelijk werk op een muur of in een ruimte, vanuit een opengebroken structuur. De werken genereren met elkaar de betekenissen. De samenstelling en de compositie van de werken op de muur of in de ruimte is een belangrijk onderdeel van haar manier van werken. Deze geeft haar veel vrijheid; het is avontuurlijk, speels en onderzoekend. pietsjanke fokkema werkt associatief en met een open blik. De tekeningen zijn figuratief, abstract, speels en licht van toon. De kunstenares maakt tekeningen met potlood en gebruikt ook andere technieken, waaronder knippen, assembleren, haken en borduren. De werken kunnen schema’s, plattegronden, teksten, torentjes, geborduurde lapjes en zelfgemaakte boekjes zijn. Naast de persoonlijke elementen gebruikt ze graag sterrenkundige beelden, vormen uit de natuur, uit de mythologie of de religies.

Haar opleiding volgde pietjsanke fokkema aan de Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam (1988-1993).

 

Francis Konings

De tekeningen van Francis Konings tonen vormen van vegetatie. De vertakkingen en woekeringen worden uit de context van ruimte en tijd gehaald, en op die manier teruggebracht tot structuren. Ze verliezen hun oorspronkelijke betekenis en functie. De afbeeldingen van verwilderde tuinen en velden ogen chaotisch maar tegelijkertijd ook ordelijk. Door de monochrome vormen van de vegetatie ontstaan er ook in de witte ondergrond vormen. Vorm en contrastvorm versterken elkaar op die manier.

Francis Konings studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunst in Arnhem. Ze woont en werkt in Arnhem.

 

Sabine Liedtke

Sabine Liedtke verbeeldt haar gedachten in tekeningen. Ze gebruikt voornamelijk potlood op papier en soms een combinatie van teken- en schildermateriaal, fotografie, grafiek en keramiek. De tekeningen hebben een vertrekpunt in bepaalde onderwerpen die haar fascineren, zoals de geschiedenis van haar Duitse familie (oorlogsverleden), de anatomie van mens en dier en de (Friese) natuur. In haar werk voltrekken zich twee complementaire bewegingen: nadering en verwijdering. Inzoomen op een onderwerp en het isoleren uit de omgeving is een manier om beter te kijken en erover na te denken. Het opbouwen van een tekening door het repetitief tekenen van lijnen voelt voor Liedtke bijna als een meditatieve handeling. Ze gebruikt herkenbare vormen als beeldtaal, maar deze laten niet meteen zien welke gedachten eronder schuilgaan.

Sabine Liedtke begon haar studie aan de Constantijn Huygens Academie in Kampen (1990-1991) en vervolgde haar opleiding autonome beeldende kunst aan Academie Minerva in Groningen (1991-1995). Daarna deed ze daar de eerstegraads docentenopleiding tekenen (1995-1997). Na de academie verhuisde ze terug naar Friesland. Ze woont en werkt in Drachten. 

 

Petra Morenzi

Petra Morenzi daagt de toeschouwer uit te geloven wat hij ziet. Haar sculpturen en werk op papier laten de vormen van een ‘normaal’ menselijk lichaam zien, maar dan op een manier die men niet gewend is. Het lijkt alsof de figuren hun eigen vorm bevragen en uitproberen.

Daarbij krijgen haar tekeningen een haast sculpturale uitdrukking, zoals bijvoorbeeld het haar in de hier getoonde tekening Curls. In tegenstelling weer tot de tekeningen zorgt de schaduwwerking op de muur van haar sculpturen, zoals bijvoorbeeld Head with holes, voor een tekenachtige ervaring.

Petra Morenzi studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie en de Rijksakademie voor Beeldende Kunst in Amsterdam. Haar werk bevindt zich in collecties van gerenommeerde musea en bedrijven, zoals Museum Voorlinden, Teylers Museum, Stedelijk Museum Amsterdam, Deutsche Bank en ABN Amro.

 

Ellen Palsgraaf

Als kind wilde Ellen Palsgraaf al naar zee, en deze drang heeft haar niet meer losgelaten. Niet alleen bracht ze het grootste deel van haar leven door in de buurt van havens of op zee, ook in haar oeuvre neemt dit een centrale plek in. Per vrachtschip maakt ze grote zeereizen in woeste omstandigheden, maar terug op het vaste land en in haar atelier vindt ze rust en stilte om haar ervaringen uit te werken in haar tekeningen. Met andere woorden, deze twee tegenpolen – de zee en het vaste land - brengt ze samen in haar werk.

Ellen Palsgraaf studeerde Beeldhouwen aan de Academie Willem de Kooning in Rotterdam (1988-1993). Ze maakt tekeningen, sculpturen en fotografisch werk.

 

Charlotte Schleiffert

Charlotte Schleiffert snijdt in haar werk sociale en politieke thema’s aan. Verschillen tussen arm en rijk, seksueel misbruik en de strijd tussen religies worden in felle kleuren afgebeeld. Soms worden deze aangekaart in handgeschreven teksten die ze opneemt in haar werk. Heftige onderwerpen worden vertaald in dynamische penseelstreken en levensgrote, elegante figuren. Schleiffert gebruikt een breed scala aan materialen, waaronder olieverf, acryl, tempera en pastel. Wat de werken met elkaar verbindt is een onderliggend verlangen naar liefde, bescherming en luxe.

Charlotte Schleiffert is opgeleid aan Ateliers ’63 in Haarlem. In 2017 won ze de Jeanne Oosting Prijs en in 1999 de Prix de Rome. Ze exposeerde onder meer in Museum Boijmans van Beuningen en Stedelijk Museum Amsterdam, en haar werk bevindt zich in vele publieke en particuliere collecties.

 

Eja Siepman van den Berg

In het werk van Eja Siepman van den Berg staat het menselijk lichaam centraal. Er is daarnaast ook aandacht voor fundamentele thema’s binnen de beeldhouwkunst, zoals het belang van proportie, materiaal, symmetrie en balans. De beelden in brons, marmer en resin laten haar interesse in zowel figuratie als abstractie zien. De kunstenares zoekt naar een heldere vorm, waarin overbodige en decoratieve elementen achterwege worden gelaten. Daardoor ontstaat er een sculptuur dat losstaat van een persoonlijke betekenis of anekdotes, maar juist een universele en tijdloze schoonheid bevat. Haar kunsthistorische interesse is breed, zo grijpt ze terug op de oud-Griekse Kouros, sculpturen van een naakte jonge man, maar ook beeldhouwers uit de twintigste eeuw zoals Constantin Brancusi en Donald Judd.

Eja Siepman van den Berg studeerde aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten Amsterdam (1962-1967). Ze won de prestigieuze Prix de Rome in 1967, de Charlotte van Pallandt prijs in 1978 en de Wilhelmina Ring in 2017.

 

Nieuwsbrief

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

Archief »