 Harro Nikkels, G747, brons, z.j.
| Beesten, dieren zijn het vaste onderwerp voor mijn beelden. Ik heb het vak van beeldhouwer op Academie Minerva vooral geleerd aan de hand van de menselijke figuur. Maar toen dacht ik al, dat is in de kunst al zo vaak en zoveel gebeurd dat ik daar niet meer aan bij te dragen heb. Daarom heb ik gekozen de dieren, in het besef dat ik me daarmee ook schaar in een lange traditie in de kunstgeschiedenis.
In eerste instantie heb ik vooral gekozen voor insecten omdat in de insectenwereld sprake is van een totaal andere vormentaal, denk maar aan de zes of acht of duizend poten, een uitwendig skelet, angels , zuigsnuiten en facetogen. Maar ook reptielen, vogels en zoogdieren hebben inmiddels mijn belangstelling. Ik zeg wel eens dat ik in mijn werk langzaam de evolutieladder op loop, dus wie weet kom ik nog eens bij de mens uit.
Ik heb geen boodschap met mijn beelden, ik hoef niet revolutionair, vernieuwend of maatschappij kritisch te zijn. Het oog te behagen vind ik voldoende al schuw ik het niet dieren met een lage aaibaarheidsfactor tot onderwerp te nemen. Want de natuur is niet alleen mooi, maar ook wreed, onaangenaam en macaber. het gaat meestal toch om eten of gegeten worden.
Ik realiseer mijn beelden in brons en dat is een zeer duurzaam materiaal. Als ze niet al te gek behandeld worden geef ik wel een duizend jaar garantie op mijn beelden. Dat maakt dat ik mijn beelden ook maak in het besef dat ze er na die duizend jaar ook nog een beetje redelijk uit moeten zien. Daarom is aansluiten en voortbouwen op een traditie mijn parool.
Het ambacht heeft mijn belangstelling en het in brons gieten van beelden is nog altijd zeer ambachtelijk werk. Ik besteed dat niet uit maar bemoei me met alle fasen van het gietproces en het afwerken van mijn beelden. Dat Is veel en technisch werk, maar dat geeft mij de gelegenheid mij weer op te laden voor de creatieve fase van het boetseren van een nieuw beeld. Ironie is mij niet vreemd en ik laat mijn dieren daarom soms dingen doen die in werkelijkheid niet kunnen. Ze roepen vaak een glimlach op, is de reactie die ik vaak krijg en daar ben ik blij mee.
Harro Nikkels
|